Ana içeriğe atla

Nurlan San Sinemada Karar Kıldı

Dar beton merdivenlerden indiğimiz zaman, karşımızda oldukça açık mayosu içinde Nurlan San'ı bulduk. Son gördüğümüzden bu yana, öylesine değişmişti ki, neredeyse tanıyamayacaktık. Saçlarını kızıl renge boyatmıştı. Zayıflamış, incelmişti. Üstelik yanmış, bir çikolata olup çıkıvermişti.
Nurlan'ın havlusunu yayıp güneşlendiği üzeri geniş beton duvara doğru yürüdük. Boğazdan tatlı, serin bir rüzgar esiyor, gemiler gelip geçiyor, bir kotranın içinden kızlı erkekli bir grup el sallıyordu.
Nurlan San kotradakilere bakıp bakıp:
- «Ah, şimdi bu kotranın içinde olmayı öyle isterdim ki... Ne yapalım, elbet benim de bir gün kotram, arabam olacak. Bir de kat alacağım. Göreceksiniz, bu söylediklerimin hepsini bir gün yerine getireceğim» diyordu.
Sonra bir çocuk huysuzluğu ile, özlemini duyduğu şeyleri açıklamaktan biraz sıkılmış gibi, sözlerine devam etti:
- «Şimdiye kadar mesleğime daha ciddi sarılsayıdm, hiç değilse bu söylediğim şeylerin yarısını pekala alabilirdim.» Bir an durdu sonra devam etti: «Araya bir nişanlılık girdi. Aşağı yukarı bir yıl sinemadan uzak kaldım. Fakat, şunu hemen söyleyeyim ki, kendime sonsuz bir güvenim var. Kaybettiğim zamanı ve fırsatları telafi edeceğime inanıyorum.»
Nurlan San arzularını, isteklerini ve sinemada yapmak istediği şeyleri sıralarken, uzun zamandır gizlemek istediği bir konuya da temas etmişti. Nurlan bir yıl Ferit Ceylan ismindeki rejisörle nişanlı kaldığını ve bu arada bir yıl sinemadan uzaklaştığını daha doğrusu Ferit Ceylan'ın arzusu üzerine uzaklaşmak zorunda kaldığını ifade etmiş, bu süre zarfında da elinde bir tek kuruşu bile kalmadığını söylemişti.
- «Demek öyle, bir yıl Ferit Ceylan'la nişanlı kalmak size hayli tuzluya mal oldu,» deyince Nurlan San:
- «Bu konu üzerinde daha fazla konuşmak istemiyorum. Sakın ha, onunla ilgili şeyler yazmayın. Anlaşamadık, ayrıldık işte.» dedi.
Sonra bize tiyatro sevgisinden bahsetti. Önümüzdeki tiyatro sezonunda herhangi bir tiyatroda misafir sanatçı olarak oynamak istediğini açıkladı.

Şimdi Nurlan San'ın kalbi boş. Fakat, onu şimdiye kadar görmediğimiz şekilde hırslı ve güçlü bulduk...(diğer haberler için aşağıdaki linke tıklayın)
Etiketler:
Yer: İstanbul, Türkiye

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Önder Somer'in Şansı Açıldı

İstanbul'un Caddebostan, Suadiye ve Bostancı semtlerinin bu mevsimde sesiz, yalnız bir havası vardır. İnsana huzur, biraz da hüzün veren bir havadır bu... Hele hava yağmurluysa, hele yapraklar rüzgarın tesiriyle oradan oraya uçuşuyorsa... Biz de şubat ortasında, böyle bir akşam üstü, Caddebostan Plajyolu Mehtap Sokağında 33 numaralı evde oturan Önder Somer 'in evini arıyoruz. Etraf tenha. On dakikadır yürüdüğümüz halde yolda ya iki insan gördük, ya da üç... Sert lodos rüzgarı kulaklarımızı sağır edercesine uğulduyor... Kapıda bizi Önder Somer karşıladı. İki yaşındaki oğlu Öner de sırtında. Tıpkı babasına benziyor. Hani derler ya: «Hık demiş, burnundan düşmüş!» diye, öyle işte. - «Buralarda ne işin var?» dedik. «İki saattir yoldayız!» Bir süre yüzümüze bakarak güldü: - «Hele bir oturun bakalım,» dedi. «Bir yorgunluk kahvesi içelim, sonra konuşuruz.» Oturduk, kahvelerimizi içtik... Önder Somer anlatmaya başladı: - «İstanbul tarafını hiç sevmem. İnsan...
Yorum Gönder
Devamı

Fatma Girik'in Çıplaklıktaki Cömertliği

Dünyanın birçok yerinde olduğu gibi sinemaya da muhtelif yollardan gelinir; gelenlerin çoğu şöhret olup bol paraya kavuşma hayalini içlerinde bir virüs olarak taşıyarak silinip kaybolurlar, bir kısmı daha ilk edimini attığında önündeki bütün kapıları ardına kadar açık bulup zahmetsizce merdivenleri tırmanır; kimi dert çeker, çile çeker ama, direnir, şansını bekar. Şans günün birinde ona gülünce her şey birden ışıldar, şan, şöhret, para, hayranlar onun olur... Fatma Girik’i hangi sınıfa sokabilirsiniz. Bize kalırsa bu klasik sınıflamanın dışındadır Yeşilçam’ın mavi gözlü, açık sözlü Fato’su... Dışındadır, çünkü o şöhret olmak için çile çekmemiştir. Evet, sinemaya figüranlıkla başlamış, «Günahkar Baba» da, «Beş Hasta Var» da figüranlık yapmıştır, ama birden başrole fırlamış ve bir daha oradan aşağıya inmemiştir. Ama ne var, biliyor musunuz? Fatma Girik 'in asıl çilesi o zaman başlamıştır. Yeşilçam'da kadın yıldız öpüşmez, soyunmaz, makyajsız kamera karşısına geçmez, İstanb...
Yorum Gönder
Devamı

Ceyhan Cem'den Büyük İddia

Selçuk Ural'la beraberliğimiz 1966 Aralık ayında başladı. Daha önce de arkadaştık ama, sadece gezip tozuyorduk. Ne o bana, ne ben ona karışırdık. Bir gün bana Bütün erkek arkadaşlarla ilgini keseceksin. Filmleri bırakacaksın... Gazetecilere, artistlere selam vermiyeceksin dedi. Beni apayrı bir insan yapmak istiyordu. "Bunu zaman gösterir" diye teklifini kabul ettim. Bir arkadaşın evinde kalıyorduk. O Batı Kulüp'te çalışıyordu. Maddi vaziyetimiz iyi değildi. Arabasını satması o sıraya rastlar. Sonradan benim yüzümden sattığını söylemiştir ki, bu doğru değildir. Borcunu ödiyemediği ve şıklığa fazla düşkün olduğu için satmıştır. Bir süre sonra çalışmağa Ankara'ya gitti. Para yollıyacağını söylediği halde sözünü tutmadı... Kavgalarımız bir türlü bitmedi. Günün birinde bana evlenme teklif etti. "Birbirimizi tanımıyoruz... Daha ileride" dedim. Kurtuluş’ta bir ev tuttuk.Bütün istediklerimi almağa başladı. Israrla benden çocuk istiyordu."Gözü, duda...
Yorum Gönder
Devamı

Nejat Uygur "Palyaçolar Sergisi"nde

Palyaçolar... Enstrümanlar arasında bir kırık keman neyse, kendi alanında da odur palyaço... Komiktir, eziktir, ezikliği içinde sevimli, gücü güçsüzlüğünde olan, suratı boyalı bir «gülünç» adamdır. Sever, sevilmez; güldürür, gülmez... Nejat Uygur'la birlikte İsmail Biret'in Dormen Tiyatrosunun fuayesinde açtığı «Palyaçolar» sergisini geziyoruz. Duvarlarda ezik adamlar asılı tümen tümen... 1943 doğumlu, Güzel Sanatlar Akademisi mezunu İsmail Biret'in bu ikinci «Palyaço» sergisi. İlkini, 1966 ocağında yine aynı yerde açmış. Sonra bir dolu iş yapmış, palyaço resmi çizmenin dışında. İstanbul Belediyesi Konservatuvan'nda okumuş, Cep ve Akademi tiyatrolarında «amatör tiyatroculuğun» zevkini tattıktan sonra Ulvi Uraz topluluğunda profesyonelliğe bulaşmış. Grup 6 Sanat Topluluğunu kurmuş, 1963 ve 64'te Erdek Festivali'ni düzenlemiş, Arena'da «aktör ve dekaratör» olarak çalışmış, Ulvi Uraz'da rejisörlük de yapmış, «İttihad - Terakki» oyununda Cavit bey rol...
Yorum Gönder
Devamı