CHP'de Doğum Sancıları

«-Ortak düşman yenildiği zaman, geri planda bekleyen çelişkiler, ön plana çıkarlar.»

Bir siyasal bilimci doçent, CHP içinde beliren son gruplaşmayı, böyle bir nedene bağladı geçtiğimiz hafta. AP ve egemen güçler yenilince (!), iktidar ortağı CHP'de grupsal ve kişisel ayrılıkların yüzeye çıkması doğaldı. Kaldı ki, bu parti içindeki hareket, Genel Başkan Ecevit'e karşı değil, Ecevit takımına karşıydı. Fakat bilindiği üzere bir lider, ancak kadrosuyla beraber düşünülebilirdi. Onun kadrosunu elinden aldığınız zaman, gücünü de almış olurdunuz.

BANA, SOSYALİST DERLERSE, TEŞEKKÜR EDERİM

Geçen parlamento döneminde ılımlı iklime sahip bir bölgemizden bağımsız milletvekili seçilen, ancak günümüzde hiç de ılımlı olmadığı yüzeye çıkan sabık bir parlamenterin çıkardığı bir siyasi dergi, ilginç önerilerde bulunuyordu. (Ömrünün belki de en büyük bölümünü, Anayasa'nın 141 ve 142. maddelerinin ilgası yolunda harcayan eski TİP Genel

Başkanı Aybar'a da sayfa ayrılmıştı bu dergide.) CHP içindeki çatırtıdan, sosyalist bir parti kurulması için yararlanmak, başlıca amaçtı. Yukarıda sözünü ettiğimiz siyasal bilimci doçentten farklı olarak, CHP'nin sosyalist akıma karşı yutturmacaları yeğ tuttuğu belirtiliyordu. CHP, egemen çevrelere karşı savaşmamış, «sermaye, Ecevit'in iktidarından asla ürkmemiş ve teminatı adeta onun iktidarında bulmuştu» söz konusu dergiye göre. «Bana sosyalist derlerse teşekkür ederim» gibi bir zihniyetle, «Toprak işleyenin, su kullananın», «Toprak işgalleri, devrimci eylemlerdir» gibi sloganlarla sosyalist mi olunurdu? Üstelik bütün bunlar, CHP'nin seçim bildirgesine bile alınmamıştı.

CHP'NİN BÜYÜK GÜNAHLARI

Ecevit'in Partisi, verilen demeçlerde din istismarı yapmış, hatta bu konuda MSP'yi bile yaya bırakmıştı. Bütün bunlar bir oyundu. Demirel, işlevini (fonksiyon) yitirince gerici çevreler, «kendi düdüklerini öttürmek için», «Karaoğlan», «Ak günler» gibi sloganlarla kitleleri Ecevit'in peşine takmışlardı. Hem efendim, ilk koalisyon girişiminde MSP, CHP'ye «hayır» derken, bunu «egemen güçlerin maddi yardımına bağlayanlar» CHP'liler değil miydi? Peki, sonradan bu ortaklık gerçekleşirken, «bu güçlerden icazet mi alınmıştı?»

Geçen parlamento döneminin önerge rekortmeni Kargılı, böyle bir dümensuyuna girmişken, CHP cephesinde bu alabildiğine sert eleştirilerden etkilenenler çıkacaktı.

SIKI TUTUNALIM

Rahmetli İnönü'nün 14 Ekim seçimlerinden önce belki de «kendi heykelini taşlamadığı» tek konuşmasını anımsayanlar, CHP içinde belirecek kargaşayı o zamanki ifade tarzlarıyla «at gözlüğüyle» görmediğini yeni yeni anlamaya başladılar. İşte, Sayın Mümtaz Soysal'ın da araba devrildikten sonra yol gösterdiği üzere CHP'nin hükümet kanadıyla örgüt arasındaki diyalog bozulmuştu. Parti mekanizması birdenbire «fırsatçılık ve post kapma şebekesi» haline dönüşmüştü ve bu gerginlik kopmayla sonuçlanırsa, cezasını toplum çekecekti.

CHP GENÇLİK KOLLARI DAĞITILDI

Soysal, tam «sıkı tutunalım» demeye hazırlanırken ve bu tedbirin de ancak CHP içindeki hesaplaşmaların genç kanatlara bulaştırılmaması biçiminde alınması gerektiğini söyleyecekken, CHP Gençlik Kolları, Merkez Yönetim Kurulu kararıyla dağıtılı vermişti. Bu hareketin gerekçesi -Ankara'da yayınlanan ve haberleri sık sık tekzip edilen bir dergiye göre- ya Gençlik Kollarını pek sevmediği bilinen Ulaştırma Bakanı Ferda Güley'in «marifetinde» ya da bu örgütün, CHP içindeki eski başkanı Süleyman Genc'in «aşırı sol grubunu» desteklemesindeydi. ikinci ihtimal, şu bakımdan ağırlık kazanıyordu: «Aşırı sol grup, (Önümüzdeki kurultay, gerekirse Ecevit'in karşısına çıkar) gibi bir tehdit savurmuştu.»

ŞAH, VEZİR KAYBEDİYOR

CHP'deki çalkantılar sürüp giderken Ecevit takımı, iki aşamalık bir hareketle büyük yara aldı. Hareketin ilk aşaması, CHP Grubunun Ortak Pazar için temsilciler seçimiydi. Ecevit'in yakın danışmanlarından kimse, temsilci olamamıştı bu seçimle.

Genel Başkan'ın aldığı ikinci yara daha önemliydi. CHP Parti Meclisi'nin 4 eksik üyeliği için yapılan bir öteki seçimin sonuçları Ecevit'çi Mülkiye Cuntası'na, CHP'nin hükümet kanadına, Genel Sekreter Eyüboğlu'na, özetle Ecevit'in dayanak noktalarına karşı çok sert bir çıkıştı.

AŞIRI SOLUN İTTİFAKI

4 üyelik için yapılan seçimde, iki liste çekişmişti. Listelerden ilki Eyüboğlu'nun önerişiydi ve şu adları kapsıyordu: Prof. Haluk Ülman, Ali Değerli, Rahmi Erdem ve Alev Coşkun.

ikinci üsteyse tamamen DİSK'in dümensuyunda olan Süleyman Genç ve Kırıkoğlu gruplarından oluşuyordu. Kemal Anadol, Şükrü Koç, Metin Tüzün ve Kaya Bengisu'dan ibaret olan bu ikinci liste seçimi kazanınca -ki, ilk listedeki en çok oyu toplayan adayın aldığı oy sayısı, ikinci listeden en az oy alanın oy sayısına eşitti- «Canım, Genel Sekreterin önerisi gerçekleşmedi diye bu, Genel Başkan'a karşı hareket sayılır mı?» yolunda konuşan iyimserler çıkacaktı. Oysa, Eyüboğlu'nun hazırladığı listenin Ecevit'in onayından geçmediği düşünülebilir miydi? Hem, Haluk Ülman ile Alev Coşkun'un kabineye girmelerinden söz edilmiş, CHP- MSP ittifakı çalışmalarının civcivli günlerinde köprünün altından geçen başkaları olmuştu. Şimdi bu iki «sadık» Ecevit dostundan özür dilemeli, örneğin, birinden birine Genel Sekreterlik Yardımcılığı filan verilmeliydi. Fakat, aşırı solun ittifakı bu «olasılığı» engelledi.

MUHTEMEL SONUÇLAR

Şimdi, aşırı sola açılan kapı, 12 Mart 1971'de sindirilen güçlerin başlattığı yeni bir harekatın çıkış noktası oluyordu. Bu gelişmenin CHP açısından doğuracağı iki muhtemel sonuç şuydu:

a)Kırıkoğlu ve Genç grupları, CHP'den ayrılıp yeni kurulacak sosyalist partiye geçecekler,

b)Ya da aynı gruplar, CHP içinde giderek etkinlik kurarak gelecek kurultayda parti yönetimini ellerine geçireceklerdi.

Her iki ihtimal de başta Genel Başkan olmak üzere bugünkü CHP yöneticileri için korkulacak bir gelişmeydi. Ancak, gökte yıldız ararken önündeki kuyuyu görmeyen körpe müneccimlere sorarsanız, «özeleştiri» sınırı genişletilmiş, parti içi demokrasisi sağlanmış CHP'de -işte böylesine- tam bir dayanışma vardı...(diğer haberler için aşağıdaki linke tıklayın)

Tozlumagazin